Zolytno pomsta

Adik łod czech dni łaził wkurwiony. Cołke łosiedle stowało przed nim na
baczność. Godali, że nerwowy sie zrobioł skuli tego, że podobno wrzod mu na
rzici wyloz i niy móg sie porzondnie wysrać. Szterowoł wszyskich i to fest. Niy
dało sie z nim wyczymać. Do kożdego skokoł, kożdymu chcioł ciulać. Złaziły
mu z drogi nawet nojwynksze agary. Mało tego, na blokach godali, że za bele
macha można boło łod niego nachytać. Łon som zaś, tysz szukoł zaczepki, tako
mioł frechowno launa.

Ale przyszła kryska na matyska i entlisch trefił na Bartosza. Pohajali sie przi ławce na szpilplacu. Jedyn drugiymu nazdoł, późnij jedyn drugego chycił za fraki i szlegerej gotowy. Bartosz, kery dupny niy boł, ale za to bitny, bo wychowoł sie na ulicy i w niyjedynyj ciulanie broł udział, capnoł go za wszosz, ciulnoł presa z kolana w kichol i wydupił na zol. Pozwijoł
sie Adik jak lojfer w antryju i bez pora minut niy umioł sie borok spamiyntać.

Niy przypuszczoł, że chopcy z kerymi loto po placu, ściulajom mu. A jednak.
Na koniec dostoł jesce szlag w ryj na łodbamontniynie łod Pyjtra. I jak
przyłazioł jus do siebie, to zaczon ślimtać, że boł u libsty na szychcie i na klotce
nachytoł łod jakiegoś zowistnygo karlusa, kery do nij sztartowoł. I ło to ta cało
mecyjo – kożdy sie za łeb chycioł. Nawet Bartosz. Dźwigli my Adika z zola i
położyli na ławka.
– I co terozki? – ślimtoł Adik.
– Jak to co? – asił sie Bartosz – chycmy go sam na blokach i ściulomy mu.
Poznosz go?
– Ja. Poznom. Wiym fto to jes i kaj miyszko.
– No i fertich. Zbiyrej sie Adik. A ty mody leć gibko po chopców za drugi
blok, bo cza sie szykować na haja.

Nim pizło pó drugi w połednie, dupili jus w piontka na druge łosiedle, kaj
miyszkała dziołcha łod Adika.
– Ino chopcy, jo by niy chcioł, cobyście jakiś rozpiedol zrobili. Wiycie jak?
Jo mom libsta, jo tam łaża na zolyty.
– Chopie, niy cip! My ino idymy bandonć fto to jes.

osiedle
zdjęcie pochodzi z portalu wyszło.com

Siedli na ławka pod krzokami i filowali. Jedna sztunda, drugo, czecio, ale synek, kery ściuloł Adikowi chyba niy wyłaził z doma. Pozbiyrali sie gibko i
zaczyli dupić nazot do siebie na plac. I jak szli kole blaszoka, Adik łoroz stanoł
jak wryty i pokozoł palcym.
– Badejcie. To łon, tyn co wyłazi z epom.
– Łon ja?
– Ja, łon, na stówa.
Puścili sie za nim. Piyrszy dopod go Bartosz. Chycił rynkom za kragel,
podstawił hoka i wydupił na zol, tak że z epy wysuły sie na asfalt cołkie zakupy.
Sczaskane brauzy i zeltry dzwonyły szkłym pod szczewikami. Kyjza, mlyko,
jajca, fett, margaryna – leżały zmaraszone kole kałuż i gulików.

Wystraszył sie synek trocha i stracioł łorientacja w tym co sie dzieje, bez toż dostoł jesce
piynściom pora razy po mordzie. Reszta niy chciała mu ciulać, bo jakby to
wyglondało – cztyrech na jednygo, to banda łysego. A Adik? Adik łokozoł sie
nojbarzyj mściwy. Bo przeca ło jego dziołcha poszło niy? Wzion do rynki łolyj
z epy, łotwar i wyloł na niygo, późnij wzion margaryna i wysmarowoł mu
wosy. Bronił sie synek z poczontku, ale jak sie kapnoł za co Adik go tak poniżo,
robił wszysko co by ino wartko pitnonć. I entlisch pitnoł.
Adik mioł już świynty spokój na łosiedlu. Czasami ino pokazywali palcym na
niygo jak właził do klatki, ale żodyn mu niy podskoczył. Łona zaś, jego
dziołcha asiła sie na lewo i prawo jaki to Adik chapol, że takij haji narobił skuli nij.

Rojbert

Marcina zowżdy chwolili. Na kożdym geburstagu, kej trefiyła sie familia, godali ino ło nim. Marcin to, Marcin tamto, Marcin sramto. Nawet jak poszoł z kolegami na chaby i chop ich chycioł na łogródkach, a późnij w lałbie zamknoł i policjo wezwoł, to nawet tym chacharstwym sie pieronie chwolili.

Mie sie to wydowało dziwne, bo ujek Janusz rynka mioł jak bochyn chleba, twardo, z grubyj kości i jak roz Jarkowi po rzici nawyszczyloł, to bez dwa tydnie borok niy umioł siednonć na zicu.

A Marcin? Som jus niy wiym. Musioł mieć chyba u niego wzglyndy i to pierońskie, bo szmarów nigdy niy dostowoł. Z poczontku myślołech, że tak mu sie wszysko udaje, bo jes nojmodszym synem, ale potym skapnołech sie jak łon sie ło te wzglyndy staro.

Dwa tydnie po świyntach wilkijnocy familia trefiła sie u Gryjty. Ujki, ciotki, omy, ołpy, wszyscy przi jednym stole. Pogodali trocha ło kopalniach, ło polityce, pospiyrali sie jak zwykle i zjechali na dzieci. Mie łobgodali, rubego Sebastiana łod ujka Franca, zebrało sie tysz Betinie łod ciotki Sztefy, ale ło Marcinie nikt ani słowa niy pisnoł.

Wreszcie solynizantka, keryj pizło cztyrdziści czi, naloła kożdymu po sznapsie, chyciła keliszek i rykła: — za Marcina! Goście dźwigli szkło, przechylili i tak zaczon sie tymat, na kery żech czekoł cołki wieczór. Łokazało sie, że jakiś czos tymu Marcin fest napochoł, ale tak napochoł, że ujek Janusz dostoł furii i gonioł go z kijem łod szczotki po cołkim miyszkaniu.

impreza

Niy chciało mi sie w to wierzyć, ale to boła prowda. Ujek richtig z poczontku fest sie wkurzył na niego, na szczynście późnij sie zlitowoł i zaproponowoł mynsko rozmowa w cztyry łoczy. Marcin niy mioł wyjścia, musioł siednonć z łojcem i pogodać. Po rozmowie dugo łaził bamontny, bo zrozumioł, że wszyske te przywileje kere wypracowoł bez lata, stracioł roz na zawsze.

W końcu jednak postanowioł sie przychlybić. W piyrszy dziyń świont, wzion parfin, skarbonka pod pacha i dupił po cołkim łosiedlu, łod miyszkania do miyszkania, dzwonioł do drzwi i psikoł baby na śmingus dyngus. Za pjondze, kere uzbieroł, kupił ujkowi Januszowi w blaszoku kista piwa tyskiego.

Ja, dobry synek — wszyscy kiwali gowami przy stole — dobry, niy ma mu przygany — chwoliła go cołko familia. Widzisz — ujek Gerat śmierdzoncy gorzołom nachylił sie do mie — take rzecy sie przynosi łojcom, a niy piontki w heftach ze szkoły, pra Franc? Toć — łodezwoł sie ujek Franc, a jo wiedziołech jus, że we życiu niy wyrci sie ino uczyć i uczyć.