MA-1

Dzioło sie to na poczontku lot dziewiyndziesiontych.

A jak Marcin pokazywoł sie w budzie we fleku, to łazili my za nim na przerwach po szkolnym łod eki do eki, łod tora do tora, bo kożdy z nos marzył ło takij jakli. A jakla ta boła jak na tamte czasy fest modno, mioła na lewym rynkowie kapsa do keryj szło wcisnonć filok, i co nojważniejsze, nosiło sie jom na dwie zajty, bo z jednyj miyniła sie na bordowo, a z drugij na pomarańczowo. Marcin na nia godoł – bomber jakla, a późnij sie chwolił, że w takich łażom, no, te, flucojgpiloty flugcojgów z flugcojgtrygrów i zgrzitoł złotymi zymbami rajfeszlusa przi zakłodaniu, a kapse rajn zawiyroł kneflami.

Trułech matce gowa ło tego fleka dziyń w dziyń, zmierzły żech sie aji zrobioł, aże sie znerwowała i nazdała mi – Ty giździe, chcesz tako jakla? Jo cie do MPO zapisza, borsztajny bydziesz pucować i tam cie łoblekom na pomarańczowo, modny sie zrobisz roz dwa.

Niy pomogało tumaczynie, że take farby noszom Amerykony, że take łachy som terozki najmodniyjsze, że dziołchy na nie lecom pieronym. Fest żech sie gorszył, a Marcin za to asił sie w nojlepsze. Dziołch mioł skuli tego fleka na pynczki, szuszczoł łortalionym na lewo i prawo, nawet we klasie siedzioł cało sztudna łoblecony.

Zowistni godali, że w takich jaklach lotajom ino łyse skinheady z hakynkrojcym na czole, take co to jeżdzom na mecze sie ciulać, ale kaj tam Marcinowi do Rompra Stompra boło. To gryfny karlus boł, z dupnyj famili, kery lubioł sie pokozać modnie łoblecony na łosiedlu, a niy żodnym gupim Adolfym sie mianować.

I wyrwoł na tego fleka Barbórka z drugego sztoku. Jak żech sie ło tym dowiedzioł, to łoroz mi sie launa zdupiła. Ale tak fest, bo Barbórka to boła moja traumfrau. Mann! Łaziłech bamontny po placu, we szkole tysz sie zy mnom niy dało godać.  Na szczyńście kilka dni późnij żech sie spamiyntoł, i co tu dużo godać, gibko uknułech pomsta.

Zolycili u nij na siyni, na schodach, przy gelyndrze, bestoż dziyń w dziyń filowołch na tego jej szaca kej przydzie na szychta. A jak jus przyłaził, to kukołch na nich z góry. I langwajle mie chytały, bo kina z tego niy boło żodnego, ino jakieś kusiki, macania i majtania. A jo już myśloł, że za afa bydzie chytać, jakoś palcówa robić, co bych sie późnij fajno pamiynciówa szczeloł. Kaj tam. Barbórka boła za porzondno, byle komu nie dowała, co z jednyj zajty mie sie podobało, bo chciołech mieć tako libsta, a z drugij zajty, bołech sie ło nia, że Marcin zrobi ij krziwda.

I w końcu na jednyj szychcie Barbórka pedziała mu szlus. Niy boł zadowolony musza przyznać, bestóż chycioł jom fest, przyciongnoł do siebie i zaczon mamlać. Znerwowołech sie pierońsko, nacis żech do ryja cołko gorść czornego słoniola, przeżułech na papka i z góry na dół łobcharkoł tego jej Marcina, a tak po prowdze to ta jego jakla, że na puklu mioł dupnego, biołego fleka.

Wejrzoł sie Marcin na mie, badnoł mój środkowy palec i puścił sie za mnom. Pitołech na góra po dwa, czi schody naroz, aże mie serce źgało, aże luftu niy umiołch chycić, a nogi to miołech miyńkie jak galert. Ale łapnoł mie na dziysiontym sztoku, kole szuszarnie, capnoł za wszorz i zaczon szturchać.

  • co ty sie myślisz podciepie, że bydziesz mi charkać na pukel jak jo do dziołchy przyłaża? – larmowoł na cołki blok.
  • byda!
  • to zaroz łobejrzymy.

Wciś mie do eki, zaczon ciulać z nogi, piyńści i to nawet mocno. Bolało.  I łoroz winda sztopła na sztoku, drzwi sie łotwarły i wyleciała z nich Barbórka.

  • łostow go – szarpała Marcina na rynkow – no łostow go pieronie!
  • łobcharkoł mie.
  • łostow go żadizolu zacharkany, jo cie już niy sca sam widzieć.
  • co?!
  • niy przyłaź do mie wiyncyj. niy sca cie widzieć. – ślimatała Barbórka.

Przestoł. Entliś.

Wejrzoł sie na mie i pedzioł zymstliwie.

  • mody, jo cie na placu i tak chyca! terozki to jus mosz amba!

Późnij sie wejrzoł na nia.

  • a my sie pogodomy inaczy.
  • do żadła sie pogodej żadziolu żadny. – znerwowała sie Barbórka.

Podała mi rynka. Wstołech. Chyciła param i łotwarła drzwi łod windy. A łon łobrócił sie na piyncie i poczon lyź koridorem do drugi klatki. Na puklu mioł pynkniygo, biołego fleka po słoniolu, kery już lekko zasychoł, a kergo durś boło widać, nawet w takij ciymnyj, ledwo glyndzoncyj byrnie.

flyer

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s