śmigus-dyngus

Kaj som te czasy, co po łosiedlach jo lotoł z ajmom połnom wody? We familokach na półpiyntrach byli ausgusy i tam woda sie loła zimno i świyżo. Fojermany tysz nom wody zowżdy niy żałowali i napuszczali z hydrantu, a roz nawet ze Stara – koki woda sie poloła, ale wtedy boło gorko na placu.

Baby nojlepij łoblywało sie po sumie pod kościołym, a pitały fest gibko. Dziołchy bez cołki dziyń musiały łazić mokre.

Szło tysz zarobić. Dwa razy w życiu łaziłech po miyszkaniach i psikołch parfinym baby, a łone dowały mi maszkety abo drobne. Wtedy nojczyńścij jak łotwarały mi drzwi, pytołch sie – czy moga paniom posikać, a jak chop łotwar to – czy moga pana żona posikać.

Dzisioj na łosiedlu jes cicho. Zero larma i auflaufu. Kożdy siedzi w doma abo na fejsie.

Ale jo uczymuja tyn płomiyn kery sie wy mie poli łod bajtla i już oblołch pora dziołch wodom, zostało mi jeszcze pora, a wiadomo, leje sie ino te kere sie chopu podobajom. Także, dziołchy uważejcie dzisioj na mie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s